diax
ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

Παρασκευή
22 Ιανουαρίου

Τιμοθέου αποστόλου, Αναστασίου του Πέρσου

Youtube

Απολυτίκιο του Γενεθλίου της Θεοτόκου "Η γέννησις σου Θεοτόκε"

Παναγία Παντοβασίλισσας Ραφήνα

Afieroma

Afieroma

0520 Δεκεμβρίου 2020: ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

«Μνήμη πάντων τῶν ἀπ᾽αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστησάντων ἀπό Ἀδάμ ἄχρις Ἰωσήφ τοῦ μνήστορος τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου· ὁμοίως καί τῶν προφητῶν καί προφητίδων, ἐξαιρέτως δέ τοῦ προφήτου Δανιήλ (560 π.Χ.) καί τῶν ἁγίων τριῶν παίδων».

Προεόρτια τῶν Χριστουγέννων.

Ἰγνατίου ἱερομάρτυρος τοῦ Θεοφόρου († 107). Φιλογονίου ἐπισκόπου Ἀντιοχείας († 323), Ἰωάννου νεομάρτυρος ἐκ Θάσου († 1652). Ἰωάννου ἁγίου τῆς Κροστάνδης († 1908).

Ἦχος: γ´ – Ἑωθινόν: ΣΤ´ – Ἀπόστολος: Ἑβρ. ια´ 9-10, 32-40 – Εὐαγγέλιον: Μτθ. α´ 1-25.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε LIVE απο τον καθεδρικό ιερό ναό της Παναγίας Παντοβασίλισσας τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου ΕΔΩ

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Ματθ. α΄ 1-25)

Ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου

Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ Δαυΐδ, Υἱοῦ Ἀβραάμ. Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ· Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ· Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· Ἰούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ· Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ· Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ· Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ· Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών· Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών· Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ῥαχάβ· Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ῥούθ· Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί· Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα. Δαυῒδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου· Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ῥοβοάμ. Ῥοβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά· Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά· Ἀσὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσαφάτ· Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ· Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν· Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωάθαμ· Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ· Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν· Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ· Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών. Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν· Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος. Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος, Ἰεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ· Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ· Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιούδ· Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ· Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ· Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ· Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ· Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ· Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ· Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν· Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ· Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός. Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυΐδ, γενεαὶ δεκατέσσαρες καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος, γενεαὶ δεκατέσσαρες· καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ, γενεαὶ δεκατέσσαρες. Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ Γέννησις οὕτως ἦν. Μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτούς, εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ἁγίου. Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὤν, καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν. Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος, ἰδού, Ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ, λέγων· Ἰωσήφ, υἱὸς Δαυΐδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν ἁγίου. Τέξεται δὲ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν· Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ Προφήτου, λέγοντος· Ἰδού, ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται Υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, Μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός. Διεγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου, ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ Ἄγγελος Κυρίου, καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτήν, ἕως οὗ ἔτεκε τὸν Υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.

«ΒΙΒΛΟΣ ΓΕΝΕΣΕΩΣ»

«Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυΐδ υἱοῦ Ἀβραάμ» (Ματθ. 1,1). Ἡ ἀρχή τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ματθαίου ἔχει ὁριστεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία νά διαβάζεται τήν Κυριακή πρίν ἀπό τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, γιά νά μᾶς κατηχήσει στή σπουδαιότητα τῆς γιορτῆς καί νά μᾶς δείξει τό περιεχόμενό της!

Ὁ Χριστός ὡς ἱστορικό πρόσωπο

Ἡ παράθεση τῶν ὀνομάτων μαρτυρεῖ τήν πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας ὅτι ὁ Χριστός ὡς ἄνθρωπος ὑπῆρξε ἱστορικό πρόσωπο. Αὐτή τή βεβαιότητα συμπληρώνουν οἱ μαρτυρίες τῶν ἱστορικῶν τῆς ἐποχῆς, καί μάλιστα τῶν μή χριστιανῶν (Τάκιτος, Ἰώσηπος). Ταυτόχρονα διαπιστώνουμε, μέ ἀρκετές ἀναφορές στήν Καινή Διαθήκη, ὅτι ὁ Χριστός θεωρήθηκε ἀπό τούς συμπατριῶτες του γνήσιος Ἰουδαῖος. Ἀποροῦν αὐτοί πῶς γνώριζε νά ἑρμηνεύει τή Γραφή, μολονότι δέν εἶχε σπουδάσει καί δέν εἶχε γίνει νομοδιδάσκαλος. Δέν δέχονται στή Ναζαρέτ τό κήρυγμά του, διότι δέν ἀνέχονταν «ἀπό τόν υἱό τοῦ Ἰωσήφ», ὅπως πίστευαν ὅτι ἦταν, νά τούς διδάσκει. Τοῦ δίνουν τό προσωνύμιο «Ναζωραῖος», τό ὁποῖο τόν συνόδευσε μέχρι τόν σταυρικό θάνατο. Αὐτά τά στοιχεῖα μαρτυροῦν πώς ὁ γενεαλογικός κατάλογος τόν ὁποῖο παραθέτει ὁ Ματθαῖος, γράφοντας ἕνα Εὐαγγέλιο πού ἀπευθυνόταν στούς χριστιανούς ἐξ Ἰουδαίων, δείχνει ὅτι γιά τήν Ἐκκλησία ὁ Χριστός ἦταν κατά πάντα ἄνθρωπος.

Συνέργεια Θεοῦ καί ἀνθρώπου

Ὁ Εὐαγγελιστής κάνει καί μιά ἄλλη διάκριση. Χωρίς νά ἀρνεῖται τήν ἔνταξη τοῦ Χριστοῦ στήν ἰουδαϊκή κοινότητα, θά ἐπισημάνει ὅτι ἡ σύλληψη καί ἡ γέννησή του δέν ἦταν ὅμοιες μέ αὐτές τῶν ὑπολοίπων ἀνθρώπων. Δέν μιλᾶ γιά ἕναν Θεό-φάντασμα, ὅπως οἱ μετέπειτα μεγάλες αἱρέσεις, οἱ ὁποῖες ξεκινοῦν ἀπό τούς «γνωστικούς» καί συνεχίζουν μέ τούς ὀπαδούς τοῦ μονοφυσιτισμοῦ καί τῶν παραλλαγῶν του. Μιλᾶ γιά ἕναν Θεό πού λαμβάνει σάρκα καί ὀστά, δέν ξεκινᾶ ὅμως ἡ κατά ἄνθρωπον γέννησή Του μέ τόν φυσικό τρόπο πού ξεκινᾶ ἡ ὕπαρξη κάθε ἀνθρώπου, δηλαδή μέ τήν ἕνωση τοῦ ἄνδρα καί τῆς γυναίκας. Στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἔχουμε ἕναν συνδυασμό τοῦ φυσικοῦ μέ τό θεϊκό (Ματθ. 1,18). Ὁ Χριστός κατέρχεται ἐκ τῶν οὐρανῶν καί σαρκώνεται ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου καί ἐνανθρωπίζει. Εἶναι μυστήριο ἡ ἐνανθρώπηση. Εἶναι «ὑπέρ τήν φύσιν» γεγονός ἡ Σάρκωση. Ὅμως δέν εἶναι καί «ἐκτός τῆς φύσεως». Ἀλλιῶς, θά ἐπρόκειτο γιά μία μεταμόρφωση τοῦ Θεοῦ σέ ἄνθρωπο, ἡ ὁποία ὅμως δέν θά ἄφηνε περιθώρια στήν ἀνθρώπινη ἐλευθερία νά λειτουργήσει. Ἄν ὁ Θεός δέν γινόταν ἄνθρωπος μέ τή συνέργεια καί τοῦ ἀνθρώπου, τότε δέν θά εἴχαμε λόγο στή θέωσή μας καί ἡ ἐλευθερία μας θά παραβιαζόταν ἀπό τόν Θεό πού μᾶς τήν ἔδωσε.Ὅσους θέλει ὁ Θεός, αὐτοί καί θά σώζονταν.Ὅμως ἡ ἐνανθρώπηση γίνεται μέ τό «ναί» πού λέει ἡ ἀνθρωπότητα στό πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ σωτηρία προϋποθέτει καί τή δική μας συμμετοχή.

Ἕνα καινούργιο δέντρο 

Ὁ Εὐαγγελιστής ὅμως θά καταγράψει καί τό σημεῖο τῆς ἐκπλήρωσης τῶν προφητειῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Εὐαγγελιστής παραθέτει τόν λόγο τοῦ προφήτη Ἠσαΐα ὅτι «ἰδού ἡ παρθένος ἐν γαστρί ἔξει καί τέξεται υἱόν καί καλέσουσι τό ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ» (Ματθ. 1,23), γιά νά δείξει στούς ἀνθρώπους ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι ἁπλῶς μία συνέχεια γενεαλογική τῶν κατά σάρκα προγόνων του. Ἔρχεται γιά νά ἐκπληρώσει μία ἀποστολή: νά ὑλοποιήσει τήν ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀποστολή τοῦ Μεσσία στόν κόσμο. Τήν ἴδια στιγμή ὁλοκληρώνει οὐσιαστικά τό δέντρο, γιατί καί ὁ ἴδιος καί τό ἔργο του ἀνήκουν σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ἕνα νέο δέντρο ξεκινᾶ ἀπό τόν ἴδιο, δηλαδή ἡ Ἐκκλησία, στό ὁποῖο πλέον συγγενεῖς τοῦ Χριστοῦ, φίλοι καί παιδιά του μποροῦν νά γίνουν ὅσοι ἀποδέχονται αὐτή τή διπλή ἀποστολή, ὅπως ἐκφράζεται μέ τά ὀνόματά του: «Ἰησοῦς» σημαίνει ὅτι «ὁ Θεός σώζει τόν λαό Του» δι’ αὐτοῦ καί «Ἐμμανουήλ» σημαίνει ὅτι «ὁ Θεός εἶναι μαζί μας». Ἡ ἀνάγνωση τοῦ γενεαλογικοῦ δέντρου τοῦ Χριστοῦ ἄς μᾶς προβληματίσει ὥστε νά ζήσουμε τήν ἑορτή τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου μας ὡς μία νέα εὐκαιρία νά ἐνταχθοῦμε στό νέο δέντρο τῆς γενεαλογίας τῆς πίστης, στό δέντρο τῆς Ἐκκλησίας, καί ὁ Χριστός νά γεννηθεῖ στίς καρδιές μας!

π. Θ.Μ.

πηγή : Φωνή Κυρίου

Ιερός Καθεδρικός Ναός
Παναγίας Παντοβασίλισσας Ραφήνας
Διεύθυνση: Βασ. Γεωργίου 23 Ραφήνα 190 09
Email: pantovasilissa.raf@gmail.com
https://pantovasilissa.gr
Τηλέφωνο: 2294 023688

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ